Blog na temat malarstwa współczesnego i obrazów prowadzony przez Galerię TouhchofArt

Surrealistyczne rysunki Zdzisława Beksińskiego

Dodano przez dnia 23 Sty, 2021 w Surrealizm | 0 komentarzy

Zdzisław Beksiński, „Bez tytułu (wiatr)”, 29×21 cm, ołówek na papierze, lata 60. XX wieku, galeria Touch of Art Powiedzieć o nim, że jest jednym z najsłynniejszych polskich artystów XX wieku to nie powiedzieć nic. Zdzisław Beksiński już we wczesnym dzieciństwie wie, że zostanie artystą. Tworzy pojedyncze szkice i rysunki na papierze, większość dzieł to kopie europejskiego malarstwa. Ceni Leonarda da Vinci, Picassa, jednak nie potrafi wymienić tytułów ich obrazów: „(…) Historia sztuki jest czymś, o czym mam pojęcie mniej niż mętne: taka zupa, w której od czasu do czasu błyśnie coś mniej amorficznego, a to Leonardo, a to Picasso, zresztą nie przeceniaj tej identyfikacji — na pewno nie potrafiłbym wymienić i rozpoznać więcej jak trzy obrazy Leonarda i może tyleż obrazów Picassa – w sumie to wszystko pozostawia mnie raczej obojętnym. Naocznie widzę nie więcej jak dwa trzeciorzędne obrazy...

Czytaj więcej

Anastazja Markowicz. Twórczyni surrealistycznego piękna

Dodano przez dnia 28 Gru, 2020 w Surrealizm | 0 komentarzy

Anastazja Markowicz, „Przenikanie”, olej na płótnie, 50×50 cm, galeria Touch of Art Mówi, że sztuka jest pięknem i nie sposób się z nią nie zgodzić. Anastazja Markowicz urodziła się w niewielkiej ukraińskiej miejscowości Briczany. „Artystka przyjechała do nas z Częstochowy, jednakże urodziła się na Ukrainie. Pochodzi z rodziny, w której zawsze sztuka była obecna. Jej dalsze losy to szkoła plastyczna w Czerniowcach na Ukrainie (…)”- mówi kuratorka jednej z wystaw. Już od wczesnego dzieciństwa Markowicz wie, że podobnie jak rodzice zostanie artystką. „Mój tata również jest artystą i swoją przygodę z malarstwem zaczynałam od podpatrywania u niego różnych rzeczy”. Na początku lat 90. Markowicz rozpoczyna studia w szkole plastycznej w Czerniowcach. Jest perfekcjonistką, o czym najlepiej świadczy fakt, że jako jedna z nielicznych osób kończy studia z wyróżnieniem. Ma na koncie kilka zbiorowych i indywidualnych wystaw, w tym m.in....

Czytaj więcej

Sztuka surrealizmu, czyli pochwała absurdu

Dodano przez dnia 23 Gru, 2020 w Surrealizm | 0 komentarzy

Klaudia Karasek, „Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu”, olej na płótnie, 92×65 cm, galeria Touch of Art Salvador Dalí, Max Ernst, René Margritte, Joan Miro, Marc Chagall, Giorgio de Chiraco, Frida Kahlo, Marcel Duchamp. To tylko niektórzy wyjątkowi artyści tworzący unikatowe, oryginalne, a niekiedy nawet kontrowersyjne dzieła sztuki. Surrealizm, nurt, który podzielił wielu miłośników rzeźby, malarstwa i architektury narodził się w 1925 roku w Paryżu. To wtedy André Breton publikuje „Manifest surrealistyczny”, Biblię malarzy i pisarzy nadrealizmu. Dla wielu postulaty będące pochwałą absurdu są nowością, także dla twórców wcześniej skupionych wokół dadaizmu. Ernst: „Pewnego dnia 1919 roku znalazłszy się w czasie deszczowej pory w pewnym mieście nad brzegiem Renu, spostrzegłem, jak obsesyjne wywarł na mnie wrażenie pewien ilustrowany katalog, w którym figurowały przedmioty przeznaczone do pokazów antropologicznych, mikroskopowych, psychologicznych, mineralogicznych i paleontologicznych (…). Były to elementy przedstawień tak zaskakujące swoją...

Czytaj więcej

Daniel Pawłowski – współczesne spojrzenie na klasyczną sztukę

Dodano przez dnia 21 Gru, 2020 w blog, Surrealizm | 0 komentarzy

Wydawać by się mogło, że w nowoczesnym świecie, w którym żyje się tu i teraz, liczy się tylko to, co aktualne. Sztuka jednak rządzi się od zawsze swoimi prawami. Coraz częściej spotyka się artystów, którzy uciekają od wszechogarniającego pędu i zamiast patrzeć za nowy horyzont zdarzeń, zagłębiają się w tym, co już było. Co robią? Rozglądają się, analizują i chętnie spoglądają w przeszłość, aby w niej znaleźć sens aktualnych zdarzeń i zrozumieć, kim jesteśmy. Inspiracje dawną sztuką mogą przybierać rozmaite formy, na płaszczyźnie technicznej i znaczeniowej. Jednym z takich twórców, który stara się ożywiać w swych kompozycjach malarskich dzieła odległych epok jest Daniel Pawłowski. Klasyczna rzeźba na nowo interpretowana na płótnie W obrazach Daniela Pawłowskiego pojawiają się elementy obecne w powszechnej świadomości. Malarz wykorzystuje bowiem fragmenty znanych arcydzieł rzeźby. Uzupełnia je według własnej inwencji przedstawieniami posągów, nawiązujących wprost do...

Czytaj więcej

Beksiński i Płusa. Nieprzeciętne giclee

Dodano przez dnia 18 Gru, 2020 w Surrealizm | 0 komentarzy

Zdzisław Beksiński, „Bez tytułu”, 68×88 cm, giclee na papierze, galeria Touch of Art Poznają się gdy prace Beksińskiego zyskują coraz większe uznanie. On, Waldemar Roman Płusa dopiero wkracza w świat sztuki. W Belveder Gallery w Toronto, gdzie pracuje osobiście rozmawia z artystami, zapoznaje się z ich twórczością. Wtedy spotyka Zdzisława Beksińskiego. Ikonę polskiego surrealizmu i realizmu magicznego. To nie jedyna współpraca Beksińskiego z marszandami sztuki. Kilkanaście lat wcześniej, w latach 80. wiąże się z miłośnikiem swojej twórczości, adwokatem i marszandem, Piotrem Dmochowskim. Współpraca jest jednak burzliwa i nie zawsze przebiega bezproblemowo. Malarz bywa porywczy, nie zgadza się z Dmochowskim. Główny temat kłótni? Tematyka obrazów. Dmochowski wie, że artysta bywa kontrowersyjny. W jednym z listów do Beksińskiego pisze wprost: „Jak dawniej tak i dziś wzbudzasz skrajne wrażenia i to zarówno w Polsce jak i na Zachodzie. Do naszej galerii wchodzili...

Czytaj więcej

Maksymilian Novak – Zempliński. Wielbiciel detalu

Dodano przez dnia 3 Gru, 2020 w Surrealizm | 0 komentarzy

Maksymilian Novak – Zempliński, „Spirit Fontem Hora”, olej na płycie, 60×110 cm, galeria Touch of Art Dużą wagę przykłada, by jego malarstwo wyglądało jak dzieła dawnych mistrzów. Starannie wykończenie płócien to niejedyna wizytówka Maksymiliana Novaka – Zemplińskiego, który od najmłodszych lat stykał się ze sztuką. Artysta urodził się w 1974 roku w Warszawie, a gdy w 1999 roku kończy Europejską Akademię Sztuk i zaczyna pracę wie, że wkrótce stanie się wielkim artystą. Nic dziwnego, skoro dyplom uzyskuje u najlepszych – Antoniego Fałata i Andrzeja Sadowskiego. Kocha akryl, nie gardzi olejem. Uważa, że dobra sztukę rozpoznaje się po formie, niekoniecznie treści. Dla Novaka – Zemplińskiego ważne są też emocje. „Dla mnie w malarstwie bardziej istotna jest forma niż treść, dlatego też tworząc skupiam się szczególnie na tej pierwszej warstwie. Patrząc na obraz widzę abstrakcyjne formy, mimo iż ten w dużej...

Czytaj więcej