Opis obrazu

Na obrazie widać twarz kobiety i dziecka, zlepione niemal w jedną formę, jakby świat wokół nagle przestał sie liczyć. Dominują ziemiste beże, przygaszone zielenie, rudości i ciemne plamy czerni, a czerwone usta i akcenty przy oku dodają wszystkiemu lekkiego żaru. Kompozycja jest ciasna, bliska, trochę duszna, ale przez to mega intymna. To jest mama i dzidziuś. Gruba faktura farby, spękania i szorstkie pociągnięcia sugerują ekspresjonizm z domieszką impastu, no i serio robi to wow. Nastrój jest ciepły, lecz nie całkiem spokojny, bo w spojrzeniach siedzi też zmęczenie i jakaś cicha troska. Ja patrze i czuje jednocześnie czułość, kruchość i lekki niepokój, taki trudny do wyjasnienia.