Opis obrazu

Obraz pokazuje wydłużoną twarz kobiety o ogromnych oczach, ujętą bardzo blisko, jakby niemal wchodziła w naszą przestrzeń. Dominują tu nasycone czerwienie, głęboki granat, złamane złoto i ciepłe brązy, a wszystko zbudowane jest z mocnych konturów i kanciastych, lekko zdeformowanych kształtów. Kompozycja jest ciasna, skupiona na spojrzeniu, które aż trzyma człowieka za gardło. To jest pani z smutnymi oczami. Czuć aurę ikony, ale też coś surowego, wręcz rough i bardzo ludzkiego. Grube pociągnięcia farby i ekspresyjna stylizacja nadają całości nerw, taki szczery aż do bólu. Patrząc na ten obraz, mam wrażenie ciszy, modlitwy i jakiegoś wewnetrznego zmęczenia, ale też ciepła. Troche boli, troche koi.