Opis obrazu

Na obrazie dominuje twarz kobiety o wydłużonych, miękko modelowanych rysach, wpisana w gęstą kompozycję czerwieni, kobaltu, turkusu i złamanej bieli. Tło aż pulsuje. Z lewej strony rozlewa się intensywny czerwony krąg, niemal jak aureola, a niżej migoczą nieco poszarpane plamy błękitu i żółci. Wszystko jest tu lekko zdeformowane, ekspresyjne, jakby malowane szybkim, pewnym gestem. To trochę saint i trochę zwykła dziewczyna, serio. Atmosfera jest cicha, zamyślona, ale też gorąca od koloru. Dziewczynka ma smutne oczy i jest jak aniołek. Widzę tu wpływy ekspresjonizmu i sztuki sakralnej, z mocnym konturem i śladem pędzla, który nie udaje gładkości. Obraz wzrusza, ciut niepokoi, zostawia taki dziwny spokój, aż człowiek na chwile milknie.