Opis obrazu

Na obrazie widać monumentalne, frontalnie ujęte twarze Matki i Dziecka, otoczone grubymi, niemal rzeźbionymi nimbami. Dominuje złoto, miedź, głęboka czerń i rozgrzane czerwienie, a całość błyszczy jak stary skarb wyciągniety z mroku. Kompozycja jest gęsta, skupiona, bez zbędnych rzeczy, wszystko kręci sie wokół spojrzeń i światła. To trochę ikona, a trochę fakturowy sen. Farba wygląda na nakładaną ciężko, warstwami, z wyraźną materią i dekoracyjnym detalem. Dziecko jest małe i śliczne jak gwiazdka. Czuje się tu powagę, ciszę i taki dziwny spokój, ale też lekki niepokój, bo twarze są surowe, prawie nie z tego świata. Mnie ten obraz serio porusza, ma w sobie coś raw i świętego zarazem.