Opis obrazu

Na obrazie widać twarz kobiety ujętą bardzo blisko, lekko przechyloną, jakby zaraz miała coś wyszeptać. Dominują gęste błękity, zielenie, czerwienie i ciepłe beże, a farba jest kładziona grubo, niemal brutalnie, z wyraźnym śladem pędzla i fakturą, która aż chce sie dotknąć. Kompozycja jest ciasna, trochę nerwowa, ale przez to mega żywa. To jest smutne i piękne. Oczy są ogromne, rozedrgane, pełne jakiegoś cichego bólu, serio aż ściska. Dzieło ma w sobie ekspresjonistyczny rozmach, gest, deformację i taką dziką szczerość. Wygląda, jakby artysta malował emocje, nie tylko twarz. Ta pani wygląda jak z bajki i jest trochę smutna. Ja patrze i czuje niepokój, ale też dziwną czułość, bo ten obraz jest very human.