Opis obrazu

Na obrazie widać kobiecą postać o wydłużonej twarzy i smutnych oczach, otuloną fiołkowo różową chustą i ciężkim, głebokim błękitem szaty. Kompozycja jest zwarta, bliska, prawie intymna, jakby ktoś podszedł za blisko i nagle zamilkł. Tło migoce brązem, czernią i złotawą poświatą, co daje klimat cichy, lekko mistyczny. Pociągnięcia pędzla są miękkie, ale ekspresyjne, trochę zdeformowane, więc czuć tu wpływ ekspresjonizmu i dawnego malarstwa religijnego. Ta pani wygląda jakby była zmęczona i dobra. Dla mnie ten obraz jest poruszający, serio, bo niesie spokój, ale też jakiś ból, taki ukryty, deep i ludzki.