Opis obrazu

Obraz jest wąski i wysoki, jakby ktoś uchylił stare drzwi do innego świata. Dominuje chłodny turkus i morska zieleń tła, a w środku płonie ciepła czerwień szaty kobiety i złamane złoto aureoli. Twarze są delikatne, lekko wydłużone, o miękkich liniach i spokojnych oczach. Dziecko wtula się w postać matki, co daje kompozycji cichy rytm i taki domowy spokój. To jest mama i dzidziuś. Czuć tu sakralność, ale bez zadęcia, raczej intymność i cisze. Styl przypomina ikonę przefiltrowaną przez nowoczesne, trochę surowe malarstwo. Faktura wygląda na chropowatą, jakby farba była kładziona odważnie i z sercem. Dla mnie ten obraz jest bardzo tender, troche smutny, troche kojący. Patrząc na niego, ma sie wrażenie, że czas zwolnił i już nigdzie nie trzeba biec.