Opis obrazu

Na obrazie widać stylizowaną twarz kobiety z czerwonym nimbem, ujętą blisko i niemal frontalnie, choć głowa lekko opada w bok. Dominują mocne czerwienie, zielenie i ciepłe złota, a grube czarne kontury porządkują kompozycję jak w ikonach albo ekspresjonizmie. Farba wygląda na kładzioną pewnie, miejscami szorstko, z wyraźną fakturą, co daje obrazowi taki żywy, almost surowy puls. Atmosfera jest cicha, ale nie całkiem spokojna. Jest w niej skupienie, melancholia i coś bardzo ludzkiego. Ta pani wygląda jakby o czymś myslała. Dla mnie ten obraz trochę boli, a troche koi, serio. Dziecko by powiedziało. Ona jest smutna i świeci. Można tu poczuć świętość pomieszaną z kruchością, i to działa mocno, nawet jesli wszystko jest takie proste.