Opis obrazu

Obraz pulsuje plamami czerwieni, błękitu, zieleni i fioletu, jakby farba sama szukała sobie drogi po papierze. W centrum wyłania się kobieca postać, smukła, trochę rozmyta, z twarzą ledwie zaznaczoną, ale dziwnie wyrazistą. Kompozycja jest luźna, lekko rozchwiana, i właśnie to działa. Wszystko tu płynie, kształty nie są domknięte, a akwarelowe przejścia dają efekt soft i ulotny. To jest jak pani z bajki. Atmosfera obrazu jest senna, intymna, trochę niespokojna też. Artysta stawia na gest, spontaniczność, niedopowiedzenie, nie bawi sie w dosłowność. Ja patrząc, czuje i spokój, i jakiś cichy smutek, taki co wchodzi bez pukania. Ten obraz nie opowiada wprost, raczej mruga do widza i zostawia go z własną interpretacją.