Opis obrazu

Obraz pokazuje zbliżenie twarzy kobiety, ujętej lekko z ukosa, w ciężkiej złotej ramie, która sama robi połowe roboty. Dominują ciepłe czerwienie, rdzawe oranże i przygaszone złoto, a całość jest zbudowana z mocnych konturów i uproszczonych, prawie ikonowych kształtów. Tło migocze fakturą, jakby farba była nakładana grubo i trochę na dziko, serio czuć materię. Nastrój jest cichy, smutnawy, ale nie martwy. Raczej kontemplacyjny. Ta pani wygląda jakby o czymś wiedziała i nic nie mówiła. To jest ładna smutna twarz. Styl balansuje między ekspresją a sakralną stylizacją, z wyraźnym akcentem na linię i dekoracyjność. Ja mam ciarki, bo jest w tym coś very intymnego i starego, a jednocześnie bliskiego. Troche niedopowiedziane, troche surowe, i przez to mocno działa.