Opis obrazu

Na obrazie widać dwie splecione postacie, zbudowane bardziej z plam i gestu niż z twardego rysunku. Dominują biele, czerwienie, błękity i złotawe żółcie, wszystko jakby wiruje wokół ich pochylonych głów. Kompozycja jest zwarta, pionowa, bardzo bliska, aż duszna, ale w dobry sposób. Farba wygląda na kładzioną grubo, momentami szorstko, z takim lekko dzikim impastem i ekspresyjną kreską. To jest trochę chaos, a troche czułość. Ten obraz jest jak przytulas. Czuć intymność, zmęczenie, może pocieszenie po czymś trudnym. Ja mam wrażenie, że to opowieść o bliskości, nieidealnej, ale prawdziwej, very human. Patrząc, człowiek trochę mięknie w środku, choc nie wszystko tu jest łatwe i oczywiste.