Opis obrazu

Obraz pokazuje zbliżenie twarzy Madonny i Dzieciątka, ujętych bardzo ciasno, niemal bez oddechu. Dominują nasycone błękity, złoto, czerwień i ciepłe brązy, a ostre linie szat obramowują twarze jak świetlisty znak. Kompozycja jest prosta, ale działa mocno, bo wszystko skupia się na wielkich oczach i lekko pochylonej głowie. To trochę surowe, trochę holy, a jednak bardzo ludzkie. Farba wygląda gęsto, niemal chropowato, jakby artysta budował formę warstwa po warstwie. Ta pani wygląda smutno i trochę zmęczona. Czuję tu ciszę, skupienie i jakiś stary ból, ale też czułość, która nie robi hałasu. Dla mnie ten obraz jest serio poruszający, aż człowiek na moment przystaje i patrzy.