Opis obrazu

Obraz w ciężkiej złocistej ramie przyciąga wzrok od razu, bez gadania. W centrum widać twarz kobiety i dziecka, ujęte bardzo blisko, niemal wtulone w siebie. Dominują ciepłe brązy, złoto, czerwienie i smugi błękitu oraz zieleni, które rozlewają sie po powierzchni jak emocje. Kompozycja jest zwarta, trochę ciasna, ale przez to intensywna. To wygląda jak sen. Grube, ekspresyjne pociągnięcia farby i lekko zdeformowane rysy nadają dziełu styl z pogranicza ekspresjonizmu i ikony, serio coś mocnego. Atmosfera jest cicha, a zarazem niepokojąca, jakby czułość mieszała sie z bólem. Patrząc, czuję wzruszenie i taki dziwny ścisk w środku, bo obraz jest bardzo human i prawdziwy. Dziecko wygląda jak mały aniołek. Można w nim zobaczyć miłość, opieke, ale też zmęczenie i kruchość człowieka.