Opis obrazu

Obraz przedstawia ikonę o zwartej, frontalnej kompozycji, zamkniętą w bogatej złotej ramie, która aż świeci i robi cały klimat. Dominują głębokie błękity, czerwienie i ciepłe złoto tła, a twarze Madonny i Dzieciątka są wydłużone, trochę surowe, trochę nie z tego świata. Linie są mocne, kontury wyraźne, jakby artysta nie chciał niczego rozmywać. To wygląda serio i sacred, ale jednocześnie jakoś blisko człowieka. Dzidziuś stoi obok mamy i jest grzeczny jak aniołek. Czuć tu ciszę, skupienie, lekki smutek, ale też opiekę i spokój. Styl nawiązuje do tradycji ikonopisania, z umownością form i symbolicznym kolorem, choć pędzel idzie miejscami dość swobodnie. Patrząc, mam wrażenie, że ten obraz troche zatrzymuje czas i mówi szeptem.