Opis obrazu

Obraz pokazuje zdeformowany profil twarzy, jakby wycięty z cienia i światła naraz. Dominują tu rdzawe brązy, pomarańcze, granaty i smugi błękitu, a całość aż drży od grubych konturów i nerwowych kresek. Kompozycja jest ciasna, przybliżona, wręcz wpycha widza w jedno ogromne oko, które patrzy ostro i troche niepokojąco. To jest smutna buzia i wielkie oko. Czuć ekspresjonizm, może pastel albo suchą kredkę, z gestem szybkim, surowym, bez lukru. Nastrój jest gęsty, duszny, ale też dziwnie magnetyczny, taki dark. Ja patrze i mam wrażenie, że to portret kogoś pękniętego od środka, choć nadal twardego. Ten obraz nie prosi o uwagę. On ją po prostu bierze.