Opis obrazu

Obraz uderza ciężką, ziemistą paletą. Dominuje brąz, czerń, przygaszone złoto i chłodny błękit, który spływa z prawej strony jak farba i jak łza naraz. Kompozycja jest gęsta, trochę poszarpana, z centralną postacią o niemal maskowej twarzy, obok której wiszą dwie małe głowy, dziwne i lekko niepokojące. Faktura wydaje sie gruba, lepka, niemal rzeźbiarska, jakby artysta mieszał malarstwo z reliefem. To jest trochę straszne i trochę smutne. Czuć tu mrok, ale nie taki teatralny, tylko prawdziwy, cichy, duszny. Styl balansuje między ekspresjonizmem a czymś surowo symbolicznym. Patrze na to i mam ciarki, serio. Dzieło może budzić lęk, współczucie i fascynację, bo jest rough, niedopowiedziane, a przez to bardzo ludzkie.