Opis obrazu

Na obrazie widać kobiecą twarz o wydłużonych proporcjach, otuloną rudoczerwonymi włosami i jasnym welonem, który niemal świeci na tle złota. Kolory są gęste, mocne, trochę szorstkie, jakby farba miała własny charakter i nie chciała sie grzecznie ułożyć. Kompozycja skupia wszystko na spojrzeniu, dużych oczach i drobnych ustach, więc od razu człowiek wpada w ten cichy kontakt. To jest trochę smutne i trochę beautiful. Faktura pęka, marszczy się, dodaje dziełu starej, niemal sakralnej powagi. Ta pani wygląda jak z bajki i troche jak święta. Styl łączy ekspresję z ikonowym klimatem, bez przesadnej dosłowności. Czuję tu kruchość, zadumę i jakiś dziwny spokój, aż mnie to rusza, serio.