Opis obrazu

Obraz opiera się na prostym, ale hipnotyzującym układzie. Ciemnobrązowe tło przecinają gęste, pionowe, falujące jasne linie, a przez środek sunie szeroki diagonalny pas w głębszym odcieniu, jak cień albo rozcięcie przestrzeni. Kompozycja jest surowa, niemal geometryczna, lecz te drżące kreski dodają jej nerwu i życia. Klimat jest cichy, trochę tajemniczy, nawet lekko niepokojący, ale nie odpycha, raczej wciąga jak jakiś visual szept. To wygląda jak grafika, może druk warsztatowy albo precyzyjne rysowanie fakturą. Ja widzę tu rytm, skupienie i samotność. To jest jak deszcz na ścianie. Im dłużej patrze, tym bardziej obraz robi sie medytacyjny, choć trochę też dziwny i nieoczywisty.