Opis obrazu

Obraz przyciąga od razu. Na chłodnym tle w odcieniach turkusu i przygaszonego błękitu wznoszą sie trzy różowe formy. Miękkie, wydłużone, zaokrąglone u góry, jakby między kolumną a jakimś snem. Kompozycja jest prosta, ale nie nudna, bo ukośny pas brunatnego brązu przecina przestrzeń i robi lekki niepokój. Faktura wygląda na gęstą, niemal drapiącą, jakby artysta cierpliwie budował powierzchnie drobnym gestem. To taki abstrakcyjny minimalizm, ale z pazurem. Czuję tu ciszę, samotność i coś trochę cosmic. To są trzy wielkie palce. Serio, obraz jest dziwny, lecz hipnotyzuje i zostaje w głowie, troche jak wspomnienie bez nazwy.