Opis obrazu

Na ciemnym niemal grafitowym tle unoszą się dwa prostokąty. Jeden jest fioletowy, miękko świetlisty i spokojny. Drugi turkusowy, bardziej wyrazisty, wręcz trochę bezczelny. Nakładają się na siebie, tworząc prostą, ale bardzo przemyślaną kompozycje, gdzie pustka w środku gra tak samo mocno jak kolor. To abstrakcja geometryczna, oszczędna i clean, z gładką powierzchnią i wyciszoną precyzją. Obraz emanuje ciszą, ale nie taką martwą, tylko napiętą, jak przed czymś ważnym. Ja patrze na niego i mam wrażenie dialogu dwóch obecności. To są dwa klocki i lubią się. Może budzić spokój, lekki chłód, a nawet refleksje o relacji, granicach i przenikaniu sie. Fajnie działa, serio.