Opis obrazu

Obraz budują wielkie, miękko zaokrąglone formy, jakby wycięte z ciszy i światła. Dominuje chłodny błękit, przechodzący w głebszy granat, obok którego pojawia się różowo fioletowy pion i ciemna, prawie czarna plama u dołu. Kompozycja jest prosta, ale nie nudna, bo te bryły nachodzą na siebie i robi sie z tego ciekawy rytm. Faktura wygląda na delikatnie ziarnistą, jak pastel albo suchy pigment roztarty warstwami. To jest jak klocki w nocy. Całość ma spokojny, trochę melancholijny vibe, lecz nie przytłacza. Ja serio czuje tu skupienie i taki oddech przed czymś ważnym. Minimalizm spotyka tu abstrakcję geometryczną, a odbiorca może poczuć i spokój, i lekkie zagubienie.