Opis obrazu

Obraz pokazuje spokojny pejzaż wodny skąpany w zgaszonych różach, beżach, szarościach i fioletawych brązach. Szeroka tafla wody odbija niebo jak matowe lustro, a nad nią suną ciężkie, miękko modelowane chmury, rozlane grubym pociągnięciem pędzla. Kompozycja jest oszczędna, prawie ascetyczna, lecz to własnie daje jej siłe. Na dole majaczy mała łódka. To jest łódka jak z bajki. Daleki brzeg ledwo odcina się od horyzontu i wszystko zdaje się zawieszone między światłem a ciszą. Czuć tu impresjonistyczną swobodę, quick gest ręki i malarską lekkość. Ten obraz uspokaja, ale też troszke ściska w środku, jakby mówił o samotności, która nie boli, tylko trwa. Ja patrze i po prostu odpływam.