Opis obrazu

Na obrazie widać rozległy, trochę senny pejzaż z płaską taflą wody na pierwszym planie, pasami zgaszonej zieleni i beżów oraz linią drzew zamykającą horyzont. Kolory są miękkie, przydymione, jakby świat był tu lekko przetarty mgłą. Niebo rozlewa się kremem i szarością, a drzewa mają rude, brązowe i ciemnozielone plamy. Kompozycja jest spokojna, szeroka, bez fajerwerków, ale właśnie to robi robotę. To jest łąka i woda i jest cicho. Artysta maluje luźnym, impresyjnym pociągnięciem, bardziej sugeruje niż dopowiada. Farba miejscami błyszczy, faktura płótna oddycha. Czuję tu melancholię, ale nie taką ciężką, raczej soft zadumę. Ten widok może wywołać spokój, nostalgię, a nawet lekkie wzruszenie, bo niby nic sie nie dzieje, a jednak coś zostaje w środku.