Opis obrazu

Obraz pokazuje spokojne, a zarazem trochę dzikie wybrzeże, gdzie mlecznobłękitne morze wpada na brunatny piasek i roztrzaskuje się o ciemne skały. Po prawej wznosi się zielony klif, miękko modelowany plamą barwną, a nad nim rozlewa się jasne, lekko zamglone niebo. Kompozycja jest prosta, ale bardzo żywa, bo linia brzegu prowadzi wzrok w głąb jakby od niechcenia. Pociągnięcia pędzla są swobodne, impresyjne, bez spiny, bardziej chwytają światło niż detal. To morze jest duże i robi szum. Czuję tu cisze przed myślą, taki dziwny spokój pomieszany z samotnoscią. Dzieło może budzić tęsknote, ale też ulgę, serio, jak krótki escape od świata.