Opis obrazu

Obraz pokazuje wzburzone morze pod ciężkim, szaro beżowym niebem, które jakby zaraz miało runąć na fale. Po lewej sterczą ciemne, poszarpane skały, a wokół nich biała piana rozpryskuje się szerokimi, nerwowymi smugami. Kompozycja jest otwarta, pełna ruchu, nic tu nie stoi spokojnie, serio wszystko drży. Pociągnięcia pędzla są szybkie, grube, miejscami niemal szkicowe, co daje taki surowy, very żywy efekt. To morze jest wielkie i złe. Czuje się chłód, niepokój, ale też dziwny zachwyt, bo ten chaos ma w sobie jakąś godność. Dla mnie to obraz o sile natury i o człowieku, który przy niej jest malutki, choć uparty. Troche straszny, troche piękny.