Opis obrazu

Obraz pokazuje morski brzeg w przygaszonych szarościach, zieleniach i brudnych beżach, jakby świat na chwilę wstrzymał oddech. Niskie fale rozlewają się pasami bieli i miękkiego turkusu, a ciemne kamienie na piasku budują spokojną, poziomą kompozycję. Niebo zajmuje ogrom przestrzeni i trochę przytłacza, ale w fajny sposób, bo daje też oddech. To jest morze i ono robi chlup chlup. Widać malarskie, luźne pociągnięcia pędzla, lekkie rozmycia i impresjonistyczną swobodę, bez sztywnego realizmu. Atmosfera jest cicha, melancholijna, trochę senna, no i serio porusza. Ja patrząc czuję spokój, ale też jakąś tęsknote, jakby zaraz miało wydarzyć sie coś ważnego. Całość ma soft, ulotny rytm.