Opis obrazu

Obraz pokazuje spokojny pejzaż z miękko falującymi wzgórzami, ciemnymi strzelistymi drzewami i niebem rozlanym w beżach, szarościach oraz przygaszonych różach. Kompozycja jest otwarta i jakby oddechowa, dużo tu powietrza, a horyzont siedzi nisko, więc chmury grają pierwsze skrzypce. Pociągnięcia pędzla są swobodne, lekko szkicowe, momentami wręcz niedbałe, ale w tym cały urok. To chyba malarstwo impresyjne albo bardzo blisko tego klimatu. Drzewa wyglądają jak świeczki. Czuję tu ciszę, taki dziwny spokój przed czymś, może przed deszczem, może przed wspomnieniem. Ten obraz nie krzyczy, on mruczy. I serio, jest w nim coś soft, coś co łapie za gardło bardzo delikatnie. Patre i myśle, że natura umie byc skromna i wielka naraz.