Opis obrazu

Obraz pulsuje gęstą siecią wijących się form, jakby białe i kremowe smugi płynęły po granatowo czarnym, głębokim tle. Miejscami przebijają rudości, pomarańcze i lekki róż, co daje super kontrast i taki nerwowy błysk. Kompozycja nie stoi spokojnie, ona się kotłuje, skręca, rozlewa na wszystkie strony. To troche jak niebo, troche jak morze, a troche jak sen. Chmurki są jak rybki. Widać tu malarstwo materii i gestu, grube faktury, impastowe pociągnięcia i niemal abstrakcyjny rytm. Dzieło emanuje niepokojem, ale też dziwnym zachwytem. Ja mam przy nim ciarki, serio. Można poczuć chaos, ruch i jakąś ukrytą opowieść, która nie chce sie do końca odsłonić.