Opis obrazu

Obraz pokazuje wijącą się, niemal czarną rzekę albo rozpadlinę, która przecina kadr jak mocny gest pędzla. Wokół niej migocze gęsta faktura bieli, szarości i chłodnych błękitów, trochę jak śnieg, a trochę jak spieniona ziemia z lotu ptaka. Rdzawe i brunatne pasy przy brzegach dodają ciepła i robią niezły kontrast. Kompozycja jest dynamiczna, płynie, skręca, wciąga wzrok bez gadania. To wygląda jak wielka czarna ryba. Czuć tu ciszę, ale też lekki niepokój, taki surowy, almost dziki klimat. Artysta operuje impastem i wyraźnym śladem narzędzia, balansując między abstrakcją a pejzażem. Ja mam ciarki, serio, bo ten obraz jest chłodny, a jednak żywy i troche nie daje spokoju.