Opis obrazu

Na obrazie tłoczy się stado żyraf, trochę jakby wpadły wszystkie naraz w kadr i zrobiło się niezłe zamieszanie. Dominują kremowe biele, ciepłe brązy, rude refleksy i ciemne plamy na szyjach, a całość rozgrywa się na jasnym, prawie mglistym tle. Kompozycja jest gęsta, poszarpana, pełna łuków szyj i pysków wciskających się z boków. To są śmieszne żyrafy i fajne. Grube, widoczne pociągnięcia farby budują fakturę i lekko impresyjny klimat, chociaż zwierzęta pozostają rozpoznawalne. Jest w tym coś playful, ale też ciut niepokojącego, bo te spojrzenia są blisko, aż za blisko. Ja bym powiedział, że obraz jednocześnie bawi i osacza, serio. Czuć spontaniczność, może nawet lekki chaos, ale nie taki zły, raczej żywy i bardzo ludzki w odbiorze.