Opis obrazu

Obraz tonie w gęstych brązach, czerni i rozpalonych pomarańczach, jakby ktoś zamknął zachód słońca w ciemnym pokoju. W centrum pulsuje jasna, niemal złota plama o miękkich, rozmytych kształtach, otulona chropawą fakturą i siecią krótkich, nerwowych pociągnięć pędzla. Kompozycja jest pionowa, zwarta, troche duszna. Wszystko wiruje, ale cicho. To wygląda jak ogień i jak sen. Czuć tu nastrój niepokoju, ale też dziwnego ciepła, serio, coś bardzo ludzkiego. Artysta operuje abstrakcją i laserunkową miękkością, a zarazem drapie powierzchnię gestem ekspresyjnym. Dla mnie ten obraz mówi o ukrytej emocji, która żarzy się pod skórą. Jest dark, hipnotyczny i trochę smutnawy. Patrząc dłużej, ma sie wrażenie, że obraz oddycha.