Opis obrazu

Obraz pokazuje fragment surowej, jakby troche zapomnianej ściany domu. Dominują zgaszone biele, szarości i ciemne pasy drewna, a pośrodku tkwi samotne okno w jasnej ramie. Nad nim mały ubytek tynku odsłania cegły i robi cały klimat, serio. Kompozycja jest oszczędna, prawie ascetyczna, ale przez to mocna. To wygląda jak cisza zamknięta w prostokątach. Domek jest smutny i śpi. Faktura farby jest wyraźna, lekko chropawa, miejscami niemal brutalna, co przywodzi na myśl malarstwo realistyczne z domieszką minimalizmu. Czuję tu chłód, pustke i jakieś dziwne napięcie. Niby nic sie nie dzieje, a jednak obraz wciąga. Dla mnie jest w tym coś o pamięci, o czasie, który zjada rzeczy powoli, no bez pośpiechu.