Opis obrazu

Na obrazie widać smukłą, lekko zdeformowaną kobietę o zamkniętych oczach, ujętą w półprofilu, jakby odpływała gdzieś daleko. Czerwień policzka i ust zderza się z chłodnym błękitem, czernią i zielonkawą mgłą tła. Kompozycja jest pionowa, trochę poszarpana, pełna pęknięć, smug i grubych faktur, co daje mocny, almost teatralny efekt. To jest pani z czerwonym kółkiem i wygląda jak z bajki. Styl balansuje między ekspresjonizmem a abstrakcją, z wyraźnym impastem i gestem ręki, który nie pieści formy tylko ją rozrywa. Jest tu cisza, ale taka ciężka, dziwna, może nawet troszke bolesna. Patrzę i mam ciarki, serio. Obraz mówi o samotności, kobiecości i kruchości, choć robi to trochę na bezczela.