Opis obrazu

Obraz pokazuje dwie twarze zlepione w jeden dziwny, mocny kadr. Po lewej chłodna maska w bieli, szarości i błękitach, z ciemnymi oczami jak szczeliny, po prawej twarz bardziej ludzka, żółtawa, z wielkim okiem, czerwonym policzkiem i ustami, które aż świecą. Kompozycja jest ciasna, prawie bez oddechu, ale przez to działa stronger. Pociągnięcia farby są grube, ekspresyjne, miejscami szorstkie i niedbałe, no ale właśnie to robi robotę. To jest smutne i troche teatralne. Ta pani ma duże oko jak z bajki. Czuję tu rozdarcie między ukrywaniem się a byciem widzianym, między maską a prawdą. Trochę niepokoi, troche wzrusza, i serio zostaje w głowie.