Opis obrazu

Obraz przyciąga prostotą, ale to nie jest taka zwykła prostota, o nie. Miękkie zielone wzgórza przecina jasna, wijąca się droga, która prowadzi wzrok aż do małego domu z rdzawym dachem. Po bokach stoją ogromne, ciemnobrunatne drzewa o niemal geometrycznych koronach, ciężkie i trochę tajemnicze. Niebo jest blade, niemal puste, co daje sporo oddechu i lekki chill. To wygląda jak malarstwo na pograniczu naiwnosci i stylizowanego minimalizmu, z wyraźnym konturem i oszczędną plamą barwną. Lubię to, bo w tej ciszy jest coś wzruszającego. Dwie postacie i mały piesek idą przed siebie. To jest droga do domku jak z bajki. Obraz może budzić spokój, ale też delikatną samotnośc, jakby każdy szedł tu trochę w stronę własnych myśli.