Opis obrazu

Obraz pokazuje zmiętą tkaninę, ale patrząc dłużej, człowiek nagle widzi w niej jakby twarz albo maskę. Dominują chłodne fiolety, granaty i zielonkawe blaski, które ślizgają się po fałdach niczym światło na satynie. Kompozycja jest gęsta, skręcona, pełna miękkich załamań i dziwnych zagłębień, przez co całość wydaje się żywa. To trochę surrealizm, trochę hiperrealistyczna gra światłem. Atmosfera jest cicha, lekko niepokojąca i hipnotyczna. Artysta świetnie modeluje formę tonalnie, wygładza przejścia i buduje niemal rzeźbiarski efekt. Praca balansuje na granicy surrealizmu i abstrakcji. Obraz jest oprawiony i gotowy do powieszenia.