Opis obrazu

Obraz pokazuje fantastyczny pejzaż, w którym ciężkie czerwienie i bordo nieba niemal kipią nad chłodnym fioletem wzgórz. Jasny sierp księżyca zawisa wysoko, a po lewej skalna ściana układa się w profil ludzkiej twarzy. Na prawym pagórku stoi nagie drzewo, cienkie i kruche, jakby coś przeczuwało. U dołu wąski strumień spada do zielonkawo niebieskiej wody. To trochę surrealizm, trochę symbolizm, z miękkimi przejściami barw i dopieszczonym światłocieniem. Czuję tu ciszę, nerwową i gęstą, w powietrzu wisi coś złowrogiego. Kompozycja zainspirowana nocą kupały i kultem księżyca. Obraz jest oprawiony i gotowy do powieszenia.