Opis obrazu

Obraz przyciąga od razu chłodną, nasyconą paletą błękitów, granatów i mlecznej bieli, które przecinają ostre czarne linie, dzieląc przestrzeń na prostokąty i ukośne pola. Kompozycja jest geometryczna, ale nie martwa, bo pod spodem wszystko jakby drży od gestu pędzla, smug, przetarć i szorstkich faktur. Tu i tam wyskakuje róż oraz zieleń, taki mały wow, który ożywia całość. To jest jak lodowy sen. Atmosfera balansuje między spokojem a napięciem, serio czuć ciszę i jakiś ukryty ruch. Artysta miesza abstrakcję geometryczną z ekspresyjnym malowaniem, trochę jakby plan spotkał emocje. Patrząc, mam lekki niepokój, ale też ulgę, dziwne to troche. Ten obraz nie opowiada wprost, tylko szepcze.