Opis obrazu

Obraz uderza intensywnym błekitem, gęstym i prawie kosmicznym, rozlanym na geometryczne pola o ostrych krawędziach. Dominują prostokąty i kwadraty, przecięte dwiema cienkimi białymi liniami, które budują napięcie i prowadzą wzrok jak po jakiejś dziwnej mapie. Na tle chłodnych tonów nagle wyskakuje mały czerwony akcent. I to serio robi robotę. Faktura farby jest wyraźna, pełna smug i szerokich pociągnięć, więc abstrakcja nie jest martwa, tylko pulsuje. To jest niebieskie jak noc i morze. Czuć tu spokój, ale też lekki niepokój, jakby coś sie zaraz miało wydarzyć. Styl jest abstrakcyjny, oszczędny, trochę minimalistyczny, a jednak very emocjonalny. Ja patrze i mam wrażenie samotności, skupienia, może nawet jakiejś wewnętrznej walki, troche ukrytej pod piękną powierzchnią.