Opis obrazu

Obraz uderza od razu kompozycją. Na ciemnym niemal kosmicznym tle wyrasta nagie popiersie, a zamiast głowy wiruje ogromna kula barw. Granaty, fiolety, róże i rozbłyski czerwieni mieszają się tu w gęstej, żywej masie, jakby galaktyka wpadła człowiekowi prosto do środka. W centrum świeci owalny, mlecznoróżowy kształt, bardzo soft, trochę jak portal, troche jak rana. Farba jest nakładana ekspresyjnie, szerokim gestem, z chlapanieami i smugami, więc czuć abstrakcję i intuicje. To dzieło jednocześnie niepokoi i przyciąga. Ja patrze i mam ciarki, serio. To jest jak głowa pełna snów. Można tu widzieć chaos myśli, emocjonalny nadmiar albo narodziny nowej tożsamości, takie dziwne, ale piękne.