Opis obrazu

Obraz przyciąga najpierw feerią chłodnych błękitów, turkusów i rozmytych zieleni, które wirują po płótnie jakby artysta malował ruchem, nie planem. Kompozycja jest otwarta, trochę szalona, pełna plam, smug i prostokątnych obramień, a w samym środku siedzi mały, ciemny wizerunek Madonny z dzieckiem, jak cichy sekret. To wygląda jak sen i jak modlitwa naraz. Farba jest kładziona swobodnie, gestem, z domieszką abstrakcji i ekspresji, serio czuć tu spontan. Dzidziuś jest malutki i smutny. Ten kontrast między lekkim tłem a ciężarem ikony daje lekki niepokój, ale też jakieś ukojenie, no coś w tym jest. Dla mnie to obraz o kruchości i ciszy, choć troche rozedrgany i nie do końca grzeczny.