Opis obrazu

Obraz pokazuje splątane, półabstrakcyjne ciała i formy, które falują przez płótno w błękitach, różach, turkusach, ochrach i przygaszonych szarościach. Kompozycja jest gęsta, trochę jak sen, trochę jak przypadkowe spotkanie kształtów, ale jednak wszystko tu gra. Widać mocne kontury, drapane faktury i warstwy farby, więc styl balansuje między ekspresją a abstrakcją figuratywną. To jest trochę messy, ale w dobrym sensie. Ja widzę tu napięcie i czułość naraz, jakby postacie były blisko siebie, a jednak osobno. Ten obraz jest jak dziwny taniec. Ma w sobie coś intymnego, lekko niepokojącego, lecz też miękkiego i ludzkiego, serio porusza, choć nie mówi wprost. Obraz powstał w najnowszej serii PIĘKNO CHAOSU.