Opis obrazu

Obraz pokazuje dwie smukłe postacie zbudowane z nerwowych kresek i półprzezroczystych plam barw. Dominuje chłodny błękit tła, przełamany żółcią, różem i szarozielonymi tonami ziemi, więc całość trochę drży, trochę płynie. Kompozycja jest otwarta i jakby w ruchu. Jedna figura odchodzi, druga stoi bliżej i rozcina przestrzeń ostrym konturem. To wygląda jak ludzie z bajki. Czuć tu ciszę, ale nie taką miłą, raczej lekkie napięcie i samotność, no wiecie, taki moment zawieszenia. Artysta łączy szkicowość z malarską miękkością, używa gestu, warstw, przetarć. Dla mnie to bardzo human i poruszające, bo mówi o dystansie między ludźmi, choć nie gada o nim wprost.