Opis obrazu

Na obrazie widać smukłą, nagą postać kobiety o wydłużonych kształtach, jakby lekko nierealnych, z czarnymi włosami spływającymi jak kurtyna. Tło pulsuje plamami turkusu, zieleni, czerwieni i czerni, malowanymi szerokim, swobodnym gestem. Kompozycja jest odważna, trochę dream, bo obok siedzącej figury pojawia się maska o niemal tej samej twarzy. To wygląda jak rozmowa z własnym odbiciem. Dziewczynka jest smutna i ładna. Czuję tu cisze, ale też dziwny niepokój, no serio. Styl łączy ekspresję z lekkim surrealizmem, a miękkie modelowanie ciała kontrastuje z szorstkim tłem. Obraz może budzić samotność, pragnienie bliskości i takie małe zagubienie, ktore zostaje w głowie.