Opis obrazu

Ten obraz wygląda jak sen, który troche nie daje spokoju. W pomarańczowym wnętrzu, przeciętym chłodnym błękitem z lewej i ciemną zielenią z prawej, stoją wydłużone, niemal szkicowe postacie. Po lewej dwie nagie figury tulą kolorowe kule, pośrodku na ścianie wisi portret dwóch twarzy rozdzielonych pasem czerwieni, a po prawej ciężarna kobieta w jasnej sukni patrzy gdzieś obok nas. Jest też dziwna rzeźba na stołku i to robi klimat. To jest jak pokój z bajki i z koszmaru naraz. Grube kontury, ekspresyjne pociągnięcia pędzla i zdeformowane ciała zdradzają styl bliski ekspresjonizmowi. Wszystko tu pulsuje napięciem, ale też czułością. Ja serio czuję lekki niepokój, a jednocześnie wzruszenie, bo obraz gada o bliskości, samotności i oczekiwaniu. Taki trochę raw, trochę intymny.