Opis obrazu

Obraz tonie w brunatnych, śliwkowych i złamanych złotem barwach, a cała kompozycja kręci się wokół jasnego wiru po lewej stronie, jakby to było małe słońce albo portal. Po prawej wisi płód, miękko wymodelowany, niemal rzeźbiarski, zawieszony w ciemności i ciszy. To wygląda jak sen, troche niepokojący, ale też czuły. Pociągnięcia farby są rozmyte, spiralne, bardzo malarskie, z nutą symbolizmu i surrealizmu. Dziecko wygląda jak fasolka w kosmosie. Serio, jest w tym coś deep. Ja czuję tu samotność, narodziny i wielką tajemnice życia, a może nawet moment tuż przed pojawieniem się świadomości. Ten obraz nie opowiada wprost, tylko wciąga powoli i zostaje pod skórą.