Opis obrazu

Obraz tonie w chłodnych błękitach i granatach, jakby noc rozlała farbe po całym lesie. Cienkie, czarne pnie drzew tworzą gęstą siatke linii, a na pierwszym planie stoi masywny pień, ciężki i chropowaty, który dzieli kadr jak kurtyna. W wysokiej, suchej trawie czai się wilk, jego rude oczy świecą i robi się troche nieswojo, ale też mega ciekawie. Wilk jest fajny i trochę straszny. Artysta miesza miękkie laserunki z ostrzejszymi pociągnięciami, dodaje migotliwe kropki zieleni jak magiczny pył, very mysterious. Nastrój jest napięty, cichy, jak przed trzaskiem gałęzi. Ja to czuje w brzuchu, serio, i zastanawiam się, czy ten wilk pilnuje granicy między snem a jawą.