Opis obrazu

Na obrazie dominuje głęboka czerń tła, z której jakby z dymu wyłania się postać kobiety i prostokąt lustra. Jej rude włosy płoną karminem i pomarańczem, wiją się w miękkich zawijasach, a skóra ma chłodne refleksy różu i perły. Kompozycja jest sprytna, bo widzimy jednocześnie plecy modelki i jej twarz w odbiciu, lekko uniesioną, z czerwonymi ustami i spojrzeniem gdzieś ponad nami. Atmosfera jest intymna, trochę nocna, takie ciche wow. Technika przypomina olej lub akryl, z wyraźnymi pociągnięciami pędzla i miękkim światłocieniem, miejscami jakby rozmazanym. Ja czuję tu kruchość i odwagę naraz, bo to nie jest pozowanie, tylko rozmowa z samą sobą. Dziewczynka jest jak ogień. Jedno słowo pasuje idealnie. cinematic. Odbiorca może się zawstydzić, albo przeciwnie, poczuć wolność, choć troche niespokojną i nie do końca grzeczną.