Opis obrazu

Na obrazie widać kobietę siedzącą na łóżku. Jest ujęta lekko z boku, a jej długie ciemne włosy spływają po ramieniu jak miękka plama atramentu. Tło robi robotę. Ciężkie zasłony w brązach i grafitach rozchodzą się po bokach, a pośrodku świeci pionowy pas zimnej bieli, jak okno albo szczelina światła. Kompozycja jest prosta, ale napięta, nogi tworzą długi ukośny kształt prowadzący wzrok. Farba wygląda na olejną, miejscami rozmazaną, z widocznym gestem pędzla i delikatnymi smugami. Klimat jest cichy, intymny, troche jak po nieprzespanej nocy. Myślę o samotności, ale też o chwili ulgi, takiej private. Ja bym tu usiadł i nic nie mówił. Ona jest smutna.